Vrijwel elk gesprek dat wij over gevaarlijke stoffen voeren, begint niet bij de chauffeur of het voertuig, maar bij een beslissing die maanden of jaren eerder is genomen: onder welk UN-nummer, welke klasse en welke verpakkingsgroep is deze stof destijds ingeboekt. Die beslissing wordt zelden herzien. Een product blijft in een systeem staan onder de indeling die ooit is ingevoerd, ook als de samenstelling wijzigt, als een leverancier verandert, of als het veiligheidsinformatieblad inmiddels is bijgewerkt.
Dat is problematisch omdat de classificatie niet één document raakt, maar een hele keten. Het etiket op de verpakking, de tekst op het vervoersdocument, de keuze van het voertuig, de vraag of een collo bij een andere stof in dezelfde ruimte mag staan, en de berekening of een zending binnen de vrijstellingsgrenzen blijft: al deze stappen leunen op dezelfde onderliggende indeling. Een fout die bij de classificatie ontstaat, verschijnt dus niet één keer, maar telkens opnieuw, in elk volgend document.
Wij voeren de classificatiebeoordeling daarom uit als een op zichzelf staande toets, los van de vraag of er verder iets mis is met uw proces. De uitkomst is een schriftelijke vaststelling: UN-nummer, officiële vervoersnaam, klasse, eventuele subrisico's, verpakkingsgroep en de bijbehorende verpakkingsinstructie, met een korte onderbouwing van elke keuze.